ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ

tis thivas ta kamomata

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟΣ

Μετά τα πλήθη Ελλήνων που επί μήνες παρέλαζαν διαμαρτυρόμενοι στον Άγνωστο Στρατιώτη και παρέμεναν βροντόφωνα ανώνυμοι ως "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ", ήρθε σήμερα η ώρα και η ημέρα που το μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη πήρε όνομα.
Ανάδοχοι της βαπτίσεως είναι οι τώρα και οι πριν κυβερνώντες μας, που αποτελούν το πλέον των 2/3 του αριθμού των βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Δυστυχώς όμως η ονοματοδοσία αυτή δεν τελέστηκε με ιερότητα και δεν χρησιμοποιήθηκε λάδι.
Αντίθετα, τελέστηκε από τα νομοθετικά ανοσιουργήματα τους και χρησιμοποιήθηκε αίμα.

Ο Άγνωστος Στρατιώτης πλέον ονομάζεται Δημήτρησ Χριστούλας και σ' αυτόν θα πρέπει να αποδίδονται πλέον οι τιμές.

Ο λαός τιμά το νεκρό και ξενυχτάβουβά υπό την σκέπη των ραβδούχων κρανιοφόρων, στιγμή της οποίας την ιερότητα δεν συμμερίζεται ο πολιτικός κόσμος του κόμματος του Μηνημονίου, όπως άλλωστε περιέγραψε με τις σχετικές δηλώσεις του ο πολυπράγμων και πολυσχιδής κ. Μπεγλίτης.

Στοιχειώνει από σήμερα το Ελληνικό Κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση το αίμα του έντιμου συνταξιούχου, όπως τους στοιχειώνει και το αίμα των υπολοίπων 2000 περίπου που έχουν αυτοκτονήσει αυτά τα δύο χρόνια.

Και κανείς δεν παραιτείται.... Μόνο ανεξαρτητοποιούνται...

Αυτά ως ελάχιστο φόρο τιμής στο Δημήτρη που κανείς μας δε γνώριζε αλλά θα τον θυμάται ο Έλληνας και η Ιστορία.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ

Μέρες ατελείωτες στην Ελληνική πολιτική σκηνή βιώνουμε το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Το Ελληνικό Βόρειο Σέλας!!

Ξέρετε εκεί που οι μέρες διαρκούν ατελείωτα και δε νυχτώνει ποτέ.

Αυτή είναι η εξέλιξη της ελληνικής πολιτικής ζωής και το επίπεδό της.

Ψάχνουμε ακόμα για Πρωθυπουργό.

Ας μην κοροϊδευόμαστε!

Πρωθυπουργό έχουμε να δούμε πολλά χρόνια στην Ελλάδα.

Ακόμα τον ψάχνουμε.

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά τα δύο προηγούμενα η Ελλάδα κυβερνούνταν από ανώτερο δημόσιο υπάλληλο, με φτωχή γνώση της Ελληνικής γλώσσας, καμία γνώση της Ελληνικής πραγματικότητας και με καμία επίγνωση του προορισμού του.

Απλώς παρέμενε ευπειθώς πιστός προς τους εντολοδότες του, όχι βέβαια τον Ελληνικό λαό, τους γνωστούς σε όλους μας εταίρους, με τους οποίους κατάφερε να μετατρέψει μία χώρα από εθνικό ζωτικό χώρο σε «εταίρα».

Η ανυπαρξία όμως πολιτικής ηγεσίας είναι ένα ευρύτερο πολιτικό ζήτημα το οποιο δεν είναι μόνο Ελληνικό. Είναι ασφαλώς Ευρωπαϊκό, καθώς ουδεμία εταίρα χώρα μπορεί να αποδείξει ότι διαθέτει πολιτική και οραματική ηγεσία, η οποία διαθέτει όραμα και προοπτική, έτσι ώστε να διασφαλίσει το μέλλον της Ευρώπης.

Οι πνευματικά πτωχοί λογιστάδες, που κατ’ ευφημισμόν αποκαλούνται Πρωθυπουργοί, των ευρωπαϊκών χωρών, συσκέπτονται, ξανασυσκέπτονται και ξαναδιασκέπτονται χωρίς καμία σκέψη και πρόγραμμα αλλά με μοναδικό γνώμονα το χρήμα.

Όμως όλοι διακηρύττουν, με πρώτους τους δικούς μας, εδώ τους εγχώριους, ότι παλεύουν για την Ευρώπη των λαών, παλεύουν για να στηρίξουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Οι δε δικοί μας , σύσσωμοι, δηλώνουν ότι είναι υπέρμαχοι της Ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, τη στιγμή τελικά που η ίδια η Ευρώπη δεν έχει καμία προοπτική.

Δεν έχει καμία προοπτική για τι βασίστηκε στο χρήμα, το όνειρο της ενοποίησης έμεινε μόνο ως λογιστική απάτη για να αφαιρέσουμε τα εισοδήματα του κοσμάκη και δεν βασίστηκε σε πολιτική ενοποίηση, με θεσμούς, με δημοκρατία και γενικά με στηρίγματα πολιτικά.

Αυτή λοιπόν την προοπτική ευαγγελίζονται και οι δικοί μας, πρώτα τα δύο κόμματα εξουσίας και σαν δεύτερες φωνές όλοι οι υπόλοιποι δορυφόροι, παλιά αποκόμματα της πολιτικής ζωής.

Έτσι λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο, κατά το οποίο τελικά θα βρούμε έναν άλλο ανώτερο δημόσιο υπάλληλο, ο οποίος μετά την ορκωμοσία, θα λάβει το φάκελο με τις εντολές και θα τις εκτελέσει κατά γράμμα, εκτελώντας μαζί και όλους τους Έλληνες.

Ποτέ τελικά δε νομίζω να έχει συμβεί άλλη φορά τέτοια αργοπορία στη συγκρότηση ενός εκτελεστικού αποσπάσματος, όπως αυτό που θα ορκισθεί ίσως το απόγευμα.

Γιατί αυτό ακριβώς θα συμβεί.

Ο χασάπης αποφάσισε τελικά ότι κουράστηκε να είναι χασάπης και θα επιστρέψει στην παλιά του δουλειά, pizza boy με ποδήλατο ή κανώ, ο δε άλλος με το σφουγγάρι, δεν θέλει να γίνει χασάπης αλλά για «την Ελλάδα ρε γαμώτο» θα γίνει και αυτό κάποια στιγμή.

Όσο για τον μεταβατικό χασάπη, ήδη ακονίζει τα μαχαίρια και βιάζεται να τα μπήξει αργά στη σάρκα μας.

Και όλα αυτά για την Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας.

Ρε δεν ΓΑΠιόσαστε τελικά!!!

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Περιέργα τα χίλια τόσα πράματα τριγύρω μας τούτο τον καιρό.
Μηνύματα, κινήματα, δακρυγόνα, ξύλο, ταραχή και ανησυχία.
Πως χάσαμε έτσι τον μεταπολιτευτικό μας ύπνο, ρε παιδιά;
Που κρύφτηκε αυτός ο ευρωπαϊκός άνεμος της ανάπτυξης και της ευημερίας, του εκσυγχρονισμού και των μεγάλων ευκαιριών;
Ανακαλύψαμε όλες τις συνομωσίες και έχουμε μπερδευτεί μέσα στα χιλιάδες των εκατομμυρίων σεναρίων που κυκλοφορούν. Γίναμε όλοι ξαφνικά κοινωνοί και γνώστες πολύπλοκων οικονομικών θεμάτων με τέτοιες δυνατότητες ώστε να έχουμε και το αλάθητο της κρίσεως επί των πεπραγμένων των παλαιοτέρων.
Ξυπνήσαμε από τον βαθύ μας πράσινο, κόκκινο, ροζ, γαλάζιο και γενικά το χρωματισμένο μας ύπνο.
Εμείς όλοι που κάποτε υψώναμε τη γροθιά μας ανάλογα με το χρώμα που βάφαμε την ψυχή μας, και τώρα τη γυρναμε με ανοικτά τα δάκτυλα στον καθρέφτη.
Μη φοβάστε όμως η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει ο "παράδεισος" του καθενός που θέλει να "επενδύσει".
Μεσοπρόθεσμο όμως μέχρι σήμερα δεν είχαμε ξανακούσει!
Αυτή η πρασινωπή σκέψη ξεπέρασε και τις πιο υψηλές επινοήσεις του άλλου, του μεγάλου ηγέτη.
Ούτε καν ο προηγούμενος με τα εξαπτέρυγα της ελεύθερης (ή ελευθέρων ηθών) οικονομίας δεν αποτόλμησε να εφαρμόσει. Τάχα θα τον εξόντωναν! Και τώρα δηλαδή που υπάρχει τι κέρδισε αυτός και έχασαν οι άλλοι που τον κυνηγούσαν;
Μεγάλα κεφάλια και μεγάλα μυαλά.
Γιατί μήπως πρόκειται να δωσουν λόγο για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους;
Ένα "mea culpa" και πολύ μας είναι.
Εδώ δεν έδωσαν, κι ούτε πρόκειται να δώσουν λόγο για τα συνεχή και διαρκή εγκλήματα τους, αυτά του παράνομου πλουτισμού τους σε βάρος του ελληνικού λαού.
Αλίμονο από τους "αγανακτισμένους". Της πλατείας, του Συντάγματος και της Ελλάδος όλης.
Αλλά το τσεκάρισμα θα γίνει στις επόμενες εκλογές (ΑΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ).
Θα χρεωθούν άραγε τα κόμματα του Κοινοβουλίου τα αίσχη τα οποία έχουν διαπραχθεί;
Θα τολμήσει ο Έλληνας να κάνει την αγανάκτηση εκλογικό αποτέλεσμα;
Αλλά μου φαίνεται κομματάκι δύσκολο να γίνουν όλα αυτά.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε από τη μια στιγμή στην άλλη συνήθειες δεκαετιών. Είναι σαν έναν δεσμό αίματος που συγκρατεί αυτές τις σχέσεις.
Τελικά φοβαμαι ότι θα υπάρξει μία υποχώρηση ασφαλώς των κομμάτων εξουσίας σε δύναμη, ενίσχυση των άλλων κομμάτων που εκφράζουν πιο ξύλινο και ακραίο πολιτικό λόγο και σημαντική αύξηση της αποχής.
Εξαλλου, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ, θα αλλαχθούν και τα σχετικά δακτυλίδια, ώστε να παρουσιασθεί προεκλογικά ένα άλλο πρόσωπο των κομμάτων εξουσίας, οπότε να ξαναφάμε το τυρί και να κλειστούμε στη φάκα.
Και ρωτάς τώρα εσύ;
Γιατί τόση απελπισία;

Καμία απελπισία. Αντιθέτως, προσπαθώ να δημιουργήσω αισιοδοξία, μέσα από διαπιστώσεις και διαισθήσεις.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι αν δεν αλλάξει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, όχι μόνο σε πρόσωπα αλλά και σε ιδεοληψίες, δεν γλυτώνουμε.
Αν δεν πάνε σπίτι τους οι μέχρι σήμερα πεφωτισμένοι εθνοπατέρες και τα "μαντριά" τους πάλι στα ίδια θα έρθουμε.

Οπότε δηλαδή, ας πάρουμε απόφαση πρώτα ότι δεν πρέπει να απέχουμε από τις εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ, και βέβαια αφού προηγηθεί η αποκατάσταση των εκλογικών καταλόγων, χωρίς τις νοθεύσεις του παρελθόντος.

Μετά θα πρέπει να επιλέξουμε να ψηφίσουμε κάποιο κόμμα που μέχρι σήμερα δεν είχα μερίδιο στην εξουσία ή το κοινοβούλιο αλλά ταυτόχρονα να δούμε τι λέει και ποιοι το εκπροσωπούν. Γιατί εδώ κρύβεται η μεγάλη παγίδα να ξαναπούμε, "άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς". Εξάλλου θα πρέπει να φοβόμαστε όχι αυτό που φεύγει αλλά εκείνο που έρχεται.

Σίγουρα θα πρέπει να αποφεύγουμε τις τηλεοράσεις όλο αυτό το διάστημα, διότι εκεί φωλιάζουν οι ιμάμηδες του συτήματος, οι οποίοι με την κινδυνολογία τους, τις αμέμπτου ηθικής κρίσεις και αναλύσεις, τις επιστημονικά εμπεριστατωμένες στατιστικές μετρήσεις και τα παπαγαλικά τους κελαϊδίσματα, ήδη προσπαθούν να μην αλλάξει πορεία το καράβι.

Αλήθεια γιατί δεν αποφασίζουν όλοι οι έλληνες, έστω για μία Κυριακή, να μην αγοράσουν καμία εφημερίδα;

Πιστεύω ότι αν κάνουμε αυτές τις λίγες αλλά κρίσιμες και χρήσιμες ενέργειες πριν ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΑΥΤΕΣ ΓΙΝΟΥΝ, τότε μπορούμε να διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

ΠΟΥ ' ΣΑΙ ΘΑΝΑΣΗ

Θα ήταν μεγάλη μας παράλειψη, εάν απουσίαζε από αυτό το ιστολόγιο, ένας μικρός αλλά παντοτινός φόρος τιμής στον μεγάλο ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ.
Στον ηθοποιό που χάρισε το γέλιο αλλά και τον προβληματισμό στον Έλληνα.
Στον άνθρωπο που πραγματικά αφιέρωσε όλη του την ύπαρξη στην τέχνη και όχι στο χρήμα.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει να πεθαίνουν!
Αυτοί οι άνθρωποι όμως ΠΟΤΕ δεν πεθαίνουν!
Ζουν μέσα από την αγάπη μας, ζουν μέσα από το έργο τους!
ΘΑΝΑΣΗ, καλέ μου άνθρωπε, παππού, πατέρα και αδερφέ μας, ένα μακρινό ταξίδι σε περιμένει.
ΘΑΝΑΣΗ, μεγάλε Έλληνα ηθο-ΠΟΙΕ, αφήνεις βαριά κληρονομιά στην Πατρίδα.
ΘΑΝΑΣΗ, εμείς σου οφείλουμε κάθε χαμογελό μας.
Σε δύσκολους καιρούς μας άφησες ΘΑΝΑΣΗ και εμείς ήδη λέμε τραγουδιστά...που 'σαι ΘΑΝΑΣΗ.
Σύνδεσμος
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΑΥΓΕΡΙΝΕ