Περιέργα τα χίλια τόσα πράματα τριγύρω μας τούτο τον καιρό.
Μηνύματα, κινήματα, δακρυγόνα, ξύλο, ταραχή και ανησυχία.
Πως χάσαμε έτσι τον μεταπολιτευτικό μας ύπνο, ρε παιδιά;
Που κρύφτηκε αυτός ο ευρωπαϊκός άνεμος της ανάπτυξης και της ευημερίας, του εκσυγχρονισμού και των μεγάλων ευκαιριών;
Ανακαλύψαμε όλες τις συνομωσίες και έχουμε μπερδευτεί μέσα στα χιλιάδες των εκατομμυρίων σεναρίων που κυκλοφορούν. Γίναμε όλοι ξαφνικά κοινωνοί και γνώστες πολύπλοκων οικονομικών θεμάτων με τέτοιες δυνατότητες ώστε να έχουμε και το αλάθητο της κρίσεως επί των πεπραγμένων των παλαιοτέρων.
Ξυπνήσαμε από τον βαθύ μας πράσινο, κόκκινο, ροζ, γαλάζιο και γενικά το χρωματισμένο μας ύπνο.
Εμείς όλοι που κάποτε υψώναμε τη γροθιά μας ανάλογα με το χρώμα που βάφαμε την ψυχή μας, και τώρα τη γυρναμε με ανοικτά τα δάκτυλα στον καθρέφτη.
Μη φοβάστε όμως η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει ο "παράδεισος" του καθενός που θέλει να "επενδύσει".
Μεσοπρόθεσμο όμως μέχρι σήμερα δεν είχαμε ξανακούσει!
Αυτή η πρασινωπή σκέψη ξεπέρασε και τις πιο υψηλές επινοήσεις του άλλου, του μεγάλου ηγέτη.
Ούτε καν ο προηγούμενος με τα εξαπτέρυγα της ελεύθερης (ή ελευθέρων ηθών) οικονομίας δεν αποτόλμησε να εφαρμόσει. Τάχα θα τον εξόντωναν! Και τώρα δηλαδή που υπάρχει τι κέρδισε αυτός και έχασαν οι άλλοι που τον κυνηγούσαν;
Μεγάλα κεφάλια και μεγάλα μυαλά.
Γιατί μήπως πρόκειται να δωσουν λόγο για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους;
Ένα "mea culpa" και πολύ μας είναι.
Εδώ δεν έδωσαν, κι ούτε πρόκειται να δώσουν λόγο για τα συνεχή και διαρκή εγκλήματα τους, αυτά του παράνομου πλουτισμού τους σε βάρος του ελληνικού λαού.
Αλίμονο από τους "αγανακτισμένους". Της πλατείας, του Συντάγματος και της Ελλάδος όλης.
Αλλά το τσεκάρισμα θα γίνει στις επόμενες εκλογές (ΑΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ).
Θα χρεωθούν άραγε τα κόμματα του Κοινοβουλίου τα αίσχη τα οποία έχουν διαπραχθεί;
Θα τολμήσει ο Έλληνας να κάνει την αγανάκτηση εκλογικό αποτέλεσμα;
Αλλά μου φαίνεται κομματάκι δύσκολο να γίνουν όλα αυτά.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε από τη μια στιγμή στην άλλη συνήθειες δεκαετιών. Είναι σαν έναν δεσμό αίματος που συγκρατεί αυτές τις σχέσεις.
Τελικά φοβαμαι ότι θα υπάρξει μία υποχώρηση ασφαλώς των κομμάτων εξουσίας σε δύναμη, ενίσχυση των άλλων κομμάτων που εκφράζουν πιο ξύλινο και ακραίο πολιτικό λόγο και σημαντική αύξηση της αποχής.
Εξαλλου, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ, θα αλλαχθούν και τα σχετικά δακτυλίδια, ώστε να παρουσιασθεί προεκλογικά ένα άλλο πρόσωπο των κομμάτων εξουσίας, οπότε να ξαναφάμε το τυρί και να κλειστούμε στη φάκα.
Και ρωτάς τώρα εσύ;
Γιατί τόση απελπισία;
Καμία απελπισία. Αντιθέτως, προσπαθώ να δημιουργήσω αισιοδοξία, μέσα από διαπιστώσεις και διαισθήσεις.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι αν δεν αλλάξει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, όχι μόνο σε πρόσωπα αλλά και σε ιδεοληψίες, δεν γλυτώνουμε.
Αν δεν πάνε σπίτι τους οι μέχρι σήμερα πεφωτισμένοι εθνοπατέρες και τα "μαντριά" τους πάλι στα ίδια θα έρθουμε.
Οπότε δηλαδή, ας πάρουμε απόφαση πρώτα ότι δεν πρέπει να απέχουμε από τις εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ, και βέβαια αφού προηγηθεί η αποκατάσταση των εκλογικών καταλόγων, χωρίς τις νοθεύσεις του παρελθόντος.
Μετά θα πρέπει να επιλέξουμε να ψηφίσουμε κάποιο κόμμα που μέχρι σήμερα δεν είχα μερίδιο στην εξουσία ή το κοινοβούλιο αλλά ταυτόχρονα να δούμε τι λέει και ποιοι το εκπροσωπούν. Γιατί εδώ κρύβεται η μεγάλη παγίδα να ξαναπούμε, "άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς". Εξάλλου θα πρέπει να φοβόμαστε όχι αυτό που φεύγει αλλά εκείνο που έρχεται.
Σίγουρα θα πρέπει να αποφεύγουμε τις τηλεοράσεις όλο αυτό το διάστημα, διότι εκεί φωλιάζουν οι ιμάμηδες του συτήματος, οι οποίοι με την κινδυνολογία τους, τις αμέμπτου ηθικής κρίσεις και αναλύσεις, τις επιστημονικά εμπεριστατωμένες στατιστικές μετρήσεις και τα παπαγαλικά τους κελαϊδίσματα, ήδη προσπαθούν να μην αλλάξει πορεία το καράβι.
Αλήθεια γιατί δεν αποφασίζουν όλοι οι έλληνες, έστω για μία Κυριακή, να μην αγοράσουν καμία εφημερίδα;
Πιστεύω ότι αν κάνουμε αυτές τις λίγες αλλά κρίσιμες και χρήσιμες ενέργειες πριν ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΑΥΤΕΣ ΓΙΝΟΥΝ, τότε μπορούμε να διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας.
Μηνύματα, κινήματα, δακρυγόνα, ξύλο, ταραχή και ανησυχία.
Πως χάσαμε έτσι τον μεταπολιτευτικό μας ύπνο, ρε παιδιά;
Που κρύφτηκε αυτός ο ευρωπαϊκός άνεμος της ανάπτυξης και της ευημερίας, του εκσυγχρονισμού και των μεγάλων ευκαιριών;
Ανακαλύψαμε όλες τις συνομωσίες και έχουμε μπερδευτεί μέσα στα χιλιάδες των εκατομμυρίων σεναρίων που κυκλοφορούν. Γίναμε όλοι ξαφνικά κοινωνοί και γνώστες πολύπλοκων οικονομικών θεμάτων με τέτοιες δυνατότητες ώστε να έχουμε και το αλάθητο της κρίσεως επί των πεπραγμένων των παλαιοτέρων.
Ξυπνήσαμε από τον βαθύ μας πράσινο, κόκκινο, ροζ, γαλάζιο και γενικά το χρωματισμένο μας ύπνο.
Εμείς όλοι που κάποτε υψώναμε τη γροθιά μας ανάλογα με το χρώμα που βάφαμε την ψυχή μας, και τώρα τη γυρναμε με ανοικτά τα δάκτυλα στον καθρέφτη.
Μη φοβάστε όμως η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει ο "παράδεισος" του καθενός που θέλει να "επενδύσει".
Μεσοπρόθεσμο όμως μέχρι σήμερα δεν είχαμε ξανακούσει!
Αυτή η πρασινωπή σκέψη ξεπέρασε και τις πιο υψηλές επινοήσεις του άλλου, του μεγάλου ηγέτη.
Ούτε καν ο προηγούμενος με τα εξαπτέρυγα της ελεύθερης (ή ελευθέρων ηθών) οικονομίας δεν αποτόλμησε να εφαρμόσει. Τάχα θα τον εξόντωναν! Και τώρα δηλαδή που υπάρχει τι κέρδισε αυτός και έχασαν οι άλλοι που τον κυνηγούσαν;
Μεγάλα κεφάλια και μεγάλα μυαλά.
Γιατί μήπως πρόκειται να δωσουν λόγο για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους;
Ένα "mea culpa" και πολύ μας είναι.
Εδώ δεν έδωσαν, κι ούτε πρόκειται να δώσουν λόγο για τα συνεχή και διαρκή εγκλήματα τους, αυτά του παράνομου πλουτισμού τους σε βάρος του ελληνικού λαού.
Αλίμονο από τους "αγανακτισμένους". Της πλατείας, του Συντάγματος και της Ελλάδος όλης.
Αλλά το τσεκάρισμα θα γίνει στις επόμενες εκλογές (ΑΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ).
Θα χρεωθούν άραγε τα κόμματα του Κοινοβουλίου τα αίσχη τα οποία έχουν διαπραχθεί;
Θα τολμήσει ο Έλληνας να κάνει την αγανάκτηση εκλογικό αποτέλεσμα;
Αλλά μου φαίνεται κομματάκι δύσκολο να γίνουν όλα αυτά.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε από τη μια στιγμή στην άλλη συνήθειες δεκαετιών. Είναι σαν έναν δεσμό αίματος που συγκρατεί αυτές τις σχέσεις.
Τελικά φοβαμαι ότι θα υπάρξει μία υποχώρηση ασφαλώς των κομμάτων εξουσίας σε δύναμη, ενίσχυση των άλλων κομμάτων που εκφράζουν πιο ξύλινο και ακραίο πολιτικό λόγο και σημαντική αύξηση της αποχής.
Εξαλλου, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ, θα αλλαχθούν και τα σχετικά δακτυλίδια, ώστε να παρουσιασθεί προεκλογικά ένα άλλο πρόσωπο των κομμάτων εξουσίας, οπότε να ξαναφάμε το τυρί και να κλειστούμε στη φάκα.
Και ρωτάς τώρα εσύ;
Γιατί τόση απελπισία;
Καμία απελπισία. Αντιθέτως, προσπαθώ να δημιουργήσω αισιοδοξία, μέσα από διαπιστώσεις και διαισθήσεις.
Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι αν δεν αλλάξει το πολιτικό προσωπικό της χώρας, όχι μόνο σε πρόσωπα αλλά και σε ιδεοληψίες, δεν γλυτώνουμε.
Αν δεν πάνε σπίτι τους οι μέχρι σήμερα πεφωτισμένοι εθνοπατέρες και τα "μαντριά" τους πάλι στα ίδια θα έρθουμε.
Οπότε δηλαδή, ας πάρουμε απόφαση πρώτα ότι δεν πρέπει να απέχουμε από τις εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ, και βέβαια αφού προηγηθεί η αποκατάσταση των εκλογικών καταλόγων, χωρίς τις νοθεύσεις του παρελθόντος.
Μετά θα πρέπει να επιλέξουμε να ψηφίσουμε κάποιο κόμμα που μέχρι σήμερα δεν είχα μερίδιο στην εξουσία ή το κοινοβούλιο αλλά ταυτόχρονα να δούμε τι λέει και ποιοι το εκπροσωπούν. Γιατί εδώ κρύβεται η μεγάλη παγίδα να ξαναπούμε, "άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς". Εξάλλου θα πρέπει να φοβόμαστε όχι αυτό που φεύγει αλλά εκείνο που έρχεται.
Σίγουρα θα πρέπει να αποφεύγουμε τις τηλεοράσεις όλο αυτό το διάστημα, διότι εκεί φωλιάζουν οι ιμάμηδες του συτήματος, οι οποίοι με την κινδυνολογία τους, τις αμέμπτου ηθικής κρίσεις και αναλύσεις, τις επιστημονικά εμπεριστατωμένες στατιστικές μετρήσεις και τα παπαγαλικά τους κελαϊδίσματα, ήδη προσπαθούν να μην αλλάξει πορεία το καράβι.
Αλήθεια γιατί δεν αποφασίζουν όλοι οι έλληνες, έστω για μία Κυριακή, να μην αγοράσουν καμία εφημερίδα;
Πιστεύω ότι αν κάνουμε αυτές τις λίγες αλλά κρίσιμες και χρήσιμες ενέργειες πριν ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές, ΑΝ ΠΟΤΕ ΑΥΤΕΣ ΓΙΝΟΥΝ, τότε μπορούμε να διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!
