Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

12 ΧΡΟΝΙΑ PACKARD

Όταν άκουσα τον John Camp να λέει ότι όταν υπεβλήθη για πρώτη φορά η πρόταση του ιδρύματος PACKARD, το 1997, "είχα μαλλιά και ήμουν 50 ετών", ντράπηκα, για μία ακόμη φορά για την Ελλάδα των χαμένων ευκαιριών, της ανικανότητας και της υπανάπτυξης.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Με αφορμή την προσπάθειά μου να αναδείξω το θέμα μέσα από τα ΜΜΕ, μετά από συζήτηση με το Δήμαρχο της πόλης μας για την προσπάθειά μου αυτή, μου ανέθεσε το χειρισμό του θέματος και μου πρότεινε την πλαισίωση της προσπάθειας αυτής από επιτροπή απαρτιζόμενη από δημοτικούς συμβούλους και άλλους Θηβαίους.
Δέχθηκα με χαρά την πρόταση αυτή και αμέσως σχηματίστηκε η επιτροπή από τους κυρίους Βλαχογιάννη Θ, Μαμμή Ε, Ρουπάκα Θ, Στεφανόπουλο Σ, Νικολάου Σπ.
Στις συναντήσεις της επιτροπής συμμετέχουν και οι κ.κ Σκούμας, Λύγγος και Κουρκούτης και φυσικά ο Δήμαρχος.
Μετά λοιπόν την επάνοδο του κ. Cαmp, Διευθυντή της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών στην Ελλάδα, συναντηθήκαμε μαζί του, εγω και ο κ.Μαμμής, όπου του εκθέσαμε το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας για την υλοποίηση της πρότασης PACKARD, και τον καλέσαμε στη Θήβα, προκειμένου να υπάρξει μία συνάντηση γνωριμίας με τους Θηβαίους.
Να σημειώσουμε ότι λόγω της νομικής δέσμευσης που υπάχει η Α.Σ.Κ.Σ και το ίδρυμα PACKARD, πάντα απευθύνονταν στους υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού.
Ήταν η πρώτη φορά που επιχειρήθηκε μία τέτοια προσέγγιση, εκτός από το 2006, οπότε και ο τότε Δήμαρχος Θανάσης Σκούμας, με πρωτοβουλία του συνάντησε τον κ. Camp, για το θέμα αυτό.
Η συνάντηση έγινε την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009 στο Δημαρχείο με παρουσία του Δημάρχου, των Αντιδημάρχων, της Επιτροπής, των Δημοτικών Συμβούλων κ. Σκούμα, Κουρκούτη, Κατσέλη, του Αντινομάρχη κ. Καράντζαλη καθώς επίσης και των Προέδρων του Εμπορικού και Δικηγορικού Συλλόγου Θηβών.
Αποτέλεσμα ήταν η ομόθυμη διαβεβαίωση του ενδιαφέροντός μας για τη δημιουργία αρχαιολογικού πάρκου εντός της Καδμείας και η αποφασιστικότητά μας να το διεκδικήσουμε. Ο κ. Camp, ικανοποιημένος από τη συνάντηση, μας δήλωσε ότι έχει απυεθυνθεί στον κ. PACKARD, προκειμένου να μας επιβεβαιώσει το ενδιαφέρον του, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει απάντηση του, όχι διότι εκείνος δεν ενδιαφέρεται αλλά επειδή είναι πολύ δύσκολο να τον βρει κάποιος καθώς είναι βαρύτατα πολυάσχολος.
Επίσης δήλωσε ότι το πρόβλημα που μέχρι σήμερα είχε ήταν ότι δεν είχε κάποιον συμπαραστάτη από τη Θήβα ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει σύνδεσμο όλης αυτής της προσπάθειας, έτσι ώστε να ξεπερασθούν όλα τα προβλήματα που είχαν ανακύψει.
Ο Δήμαρχος με τη σειρά του αντέτεινε ότι πλέον θα επικοινωνεί με τον υπογράφοντα και επίσης του γνωστοποίησε ότι προτιθέμεθα να συναντηθούμε με τον Αρχιεπίσκοπο και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι ώστε πλέον το ζήτημα να τεθεί από τα υψηλότερα ιστάμενα θεσμικά πρόσωπα και να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις στην αποδοχή μιάς τέτοιας πρότασης.

Εγώ θεωρώ ότι η συνάντηση αυτή ήταν πολλαπλά επιτυχής και ότι πλέον είναι δικό μας θέμα να επιτύχουμε επιτέλους μία διεκδίκηση σοβαρή για την πόλη μας, η οποία θα την καταξιώσει ως τουριστικό προορισμό παγκοσμίου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος αλλά ταυτόχρονα θα αλλάξει και την αναπτυξιακή της πορεία.

Επιφυλάσσομαι για νεώτερα...

ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

Δεν περίμενα ποτέ ότι κάποιοι θα δικαολογήσουν όλα όσα τους προσάπτουν, και μάλιστα όταν πρόκειται για αστυνομικούς.
Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η αστυνομία λειτουργεί με κριτήρια βίαιης επιβολή της κρατικής εξουσίας και κατάλυσης κάθε ελευθερίας, αλλά σίγουρα κάποιοι δεν αφήνουν να σταθεροποιηθεί η άποψή μου αυτή.
Αφορμή τελευταία η προσβολή του δημοσιογράφου, συμπατριώτη μας, Θοδωρή Παναγιωτίδη, με στοχευμένη ρίψη κι όχι ρίψη από τις συνήθεις, χειροβομβίδας κρότου λάμψης με σκοπό να τον αποτρέψει να καταγράψει στην κάμερα το περιστατικό ενός νεαρού ο οποίος είχε πάρει φωτιά.
Κι όλα αυτά έξω από το Δημαρχείο της πρωτεύουσας στην πλατεία Κοτζιά.
Απίστευτο αλλά συνέβη!

Κι όλα αυτά για να μην επιτρέψουν, προφανώς, την ελευθερία του δημοσιογράφου να καταγράφει.
Κι όλα αυτά για να μην επιτρέψουν στο συγκεντρωμένο πλήθος να διαμαρτυρηθεί για την καταστροφή ενός πάρκου μέσα στο κέντρο της Αθήνας.
Αλήθεια, ο Νικηταράς ο Δενδροφάγος, τι έχει να πει για όλα αυτά;
Θοδωρή, μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά και όσοι φταίνε θα πληρώσουν. Να είσαι σίγουρος.
Είναι υποχρέωσή μας

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Δύσκολη χρονιά ανέτειλλε σύμφωνα με όλα τα μηνύματα που δεχόμαστε.
Η οικονομία στα χειρότερά της, οι τράπεζες μπλοκάρουν οποιαδήποτε χρηματοδότηση, οι αγρότες στους δρόμους και σκάνδαλα ένα σωρό.
Ελπίζω ότι σε αυτό τον κυκεώνα των πολλαπλών δυσχερειών να ανακάμψουμε και να επανέλθουμε στη σωστή πορεία.
Εύχομαι στους πολιτικούς μας να αφήσουν κατά μέρος την κομματική τους εμμονή και να ασχοληθούν με τα προβλήματα του κοσμάκη.
Ελπίδα δεν θα δώσουν ούτε οι εκλογές, ούτε η αλλαγή της κυβέρνησης αλλά η κατανόηση με πρωτοβουλία των αρχόντων.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008

ΥΔΩΡ ΜΕΝ...ΑΡΙΣΤΟΝ 2

Λες και μας παρακολουθούν από το ΣΚΑΙ....
Σε μεγάλη έρευνα που έκανε ο σταθμός απεδείχθη ότι κάτω τους 25 % των περιοχών που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα natura 2000, έχουν συστήσει φορέα διαχείρισης, όπως προβλέπεται από τις οικείες διατάξεις.
Εγώ πάντως δεν θα σταματήσω να γράφω για το νερό, και να παίρνω και άλλα μέτρα δικαστικά κλπ, μέχρι το ζήτημα να έρθει στη σωστή του θέση.
Και ποια είναι αυτή;
- Σύσταση φορέα διαχείρισης για την Υλίκη, λόγω natura.
- Επιτέλους εξάλειψη της μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα, απομάκρυνση ή κλείσιμο των ρυπαινόντων και φυσικά τιμωρία όλων αυτών που μολύνουν ανεξέλεγκτα.

Στο κάτω - κάτω αν έχω κι εγώ ευθύνες ως ΠΡΩΗΝ Πρόεδρος της ΔΕΥΑΘ να μου καταλογιστούν...
Όμως αυτό το πρόβλημα δε μπορεί εδώ κι ένα και πλέον χρόνο να περνά απαρατήρητο από τη Δημοτική Αρχή και κατά τα άλλα να φταίει ο ΣΚΑΙ γιατί ο ιδιοκτήτης είναι ξάδερφος της τάδε εταιρείας που πουλάει εμφιαλωμένα νερά και άλλα τέτοια....
Στο κάτω κάτω μπροστά μου στο σούπερ μάρκετ, υπάλληλοι της ΔΕΥΑΘ αγόραζαν εμφιαλωμένο νερό σε ποσότητες οικογενειακές...
Άρα λοιπόν εδώ κάτι υπάρχει και κανένας δε βάζει τα χέρια του να μας σώσει....
Εξάλλου δεν περιμένω από κανέναν να σώσει το παιδί μου.
Οφείλω να το σώσω εγώ. Κι αυτό θα κάνω.

ΜΕΤΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑΜΕΙΟ