Ο κώδικας Davinchi και το εκλογικό αποτέλεσμα

Ακούω όλους τους πολιτικούς και πολιτευτές να ομιλούν για το εκλογικό αποτέλεσμα και αισθάνομαι ότι μιλούν για τον Κώδικα DaVinchi.
Άλλος το εκλαμβάνει ως εντολή για μεταρρυθμίσεις, άλλος το εκλαμβάνει ως ανάληψη ευθήνης, άλλος ως καταδίκη του δικομματισμού κλπ κλπ.
Βάλτε τα όλα αυτά μαζί, ανακατέψτε τα και θα δείτε να εξάγεται το συμπέρασμα των εκλογών.
Ποιό είναι αυτό;
Μα είναι ξεκάθαρο.
Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, ιδιαίτερα τα κόμματα εξουσίας, έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, υπό την έννοια ότι τα ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν δεν επιλύονται με λεκτικές κωρόνες, ούτε με 3.000 ευρώ, ούτε με την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς.
Κατά συνέπεια, θα πρέπει τα ελληνικά πολιτικά κόμματα να κάνουν από αυτό που ζητούν από τους Έλληνες να κάνουν, έτσι ώστε να σταθούν μέσα στην αβεβαιότητα της παγκοσμιοποίησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιβάλλεται γρήγορα να μεατσχηματιστούν σε κόμματα με ξεκάθαρες πολιτικές και σύγχρονο πολιτικό λόγο και επιτέλους ας αλλάξουν και όνομα και έμβλημα.
Κι επιτέλους στην Ελλάδα ας δημιουργηθεί αυτός ο πολιτικός χώρος που θα εκφράσει, θεωρητικά αλλά και στην πράξη, το χώρο της κεντρώας δημοκρατικής πολιτικής σκέψης και πρακτικής.
Αυτά προς το παρόν και σε επόμενα δημοσιεύματα θα ασχοληθούμε ειδικώτερα με την έννοια Δημοκρατικό Κέντρο. Ταυτόχρονα όμως περιμένω και τις προτάσεις και παρατηρήσεις σας.

ΚΑΜΩΜΑΤΙΑΣ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ....Η ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ;

Τέτοιες μέρες ήταν, μέρες του Σεπτέμβρη του 1922, όταν κάηκε, όταν έσβησε για πάντα, το χιλιάδων ετών Ελληνικό Μικρασιατικό στοιχείο.

Άραγε εθνικιστικό, ακραίο ή επικίνδυνο να θυμάμαι τέτοια πράγματα;

Μήπως τόσο εθνικιστής ήταν ο παππούς μου και τόσο πολύ μισούσε τους κατά τα λοιπά φίλους μας Τούρκους, που μίλαγε για παραταγμένα ελληνικά πτώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στην προκυμαία στη Σμύρνη;

Τόσο ποτισμένοι άραγε ήταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες χιλιάδων Ελλήνων, που εξιστορούν και καταθέτουν τα ίδια γεγονότα;

Ότι κι αν ήταν, το μόνο που ξέρω και αποδέχομαι είναι πως αυτοί ξεριζώθηκαν από τα μέρη τους και άφησαν πίσω τους Ελληνικό πολιτισμό χιλιάδων ετών, άφησαν πίσω τους, όσοι κατάφεραν να ζήσουν, την καρδιά τους ολόκληρη.

Και σήμερα, εμείς οι νεώτεροι τι κάνουμε;

Θυμόμαστε ή ξεχνάμε;

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

όπως γνωρίζεται η στήλη έχει και στο παρελθόν ασχοληθεί με το θέμα υπο άλλο πρίσμα.

Η παρούσα καταχώρηση έχει μόνο το νόημα της απότισης φόρου τιμής σε όσους άδικα σφαγιάσθηκαν, ξεριζώθηκαν και κυνηγήθηκαν.

Το μέγιστο όμως αγαθό που δεν πρέπει να απωλέσουμε για οιονδήποτε λόγο είναι εκείνο της μνήμης, διότι διαφορετικά θα εκτοπίσουμε της αδικοκατατρεγμένες αυτές ψυχές και από τη μνήμη μας, εξέλιξη που θα είναι χειρότερη και από το διωγμό των ορδών του Κεμάλ.

ΚΑΜΩΜΑΤΙΑΣ

ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΠΟΙΗΣΗ

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ (ΤΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗΣ)

Ο Κωστάκης κι ο Γιωργάκης,
δυο χαρούμενα παιδιά,
θέλαν κάποτε να σώσουν,
την Ελλάδα απ' τη φωτιά.

Βάζει ο ένας τις αρβύλες
και ο άλλος το μπουφάν,
και τραβάνε χέρι χέρι
στα καιόμενα βουνά.

Μα στη στράτα όπως βγήκαν
και τους πήρε ο Βοριάς,
φοβηθήκαν για το αρμάνι,
και γυρίσαν στη φωλιά.

Ήρθαν κι άλλα παλλικάρια,
μήπως κάνουν προκοπή,
ήρθε ο Βύρωνας κι η Φώφη,
αλλά δεν είχαν τη στολή.

Και στο τέλος όλοι φύγαν,
με κλαθμούς και οδυρμούς,
μα υποσχέθηκαν να φέρουν,
σχέδια και μηχανικούς.

Τότε τους φωνάζει ο λαουτζίκος,
"θα μαυρίσετε στο τέλος,
απ' τη στάχτη και το ψέμα,
σταματήστε το παζάρι,
μου ρουφήξατε το αίμα".

"Αν αρπάξω ένα ξύλο,
θα σας μαυρίσω τα οπίσθια,
μα προς ώρας μες την κάλπη,
θα τη δείτε την αλήθεια".

Κατακαημένη Πάρνηθα
και μαύρε μου Μωριά,
τι έμελε να πάθετε,
από δυό ζαβά παιδιά.

ΚΑΜΩΜΑΤΙΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΕΣ

Σήμερα 3 Σεπτέμβρη 2007. Άραγε θυμάται κανένας την μεγάλη, ιστορική επανάσταση του Συντάγματος, από τον Ελληνικό λαό και υπό τον Στρατηγό Μακρυγιάννη το 1843 ή μήπως ανήμερα της ιστορικής επετείου αυτής, η μνήμη χωνεύθηκε από τις αιτιάσεις πολιτικών αλλά και, δυστυχώς, πανεπιστημιακών δασκάλων, περί δικαστικού πραξικοπήματος (υπόθεση Φώφη!).
Μα τι κατάντια είναι αυτή.
Επιτρέπεται το ΠΑ.ΣΟ.Κ να σύρεται έτσι, με τέτοια ανευθυνότητα, να έχει τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις, που υποσκάπτουν τα θεμελιώδη του πολιτεύματος μας. Και μάλιστα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ για όσους δεν θυμούνται, ιδρύθηκε την ίδια ημερομηνία, με την "Διακύρηξη της 3ης του Σεπτέμβρη 1974".
Βέβαια και η Νέα Δημοκρατία δεν στερείται γελοιότητας, η οποία αγγίζει τα όρια του επικινδύνου! Όταν βγαίνει ο Θεόδωρος (όχι ο Κολοκοτρώνης) Ρουσσόπουλος να εξηγήσει ότι η κα Γεννηματά σε συνεντεύξεις της είχε η ίδια ομολογήσει και παραδεχθεί το κώλλυμα της υποψηφιότητάς της, εκθέτοντας μία προς μία τις δηλώσεις αυτές, δεν επιβεβαιώνει όποιον θα ήθελε να αποδεχθεί την άποψη ότι έβαλε το χεράκι της πάλι η Κυβέρνηση στη Δικαιοσύνη;

Τα δύο αυτά κόμματα λοιπόν αγαπητοί φίλοι και φίλες μονοπωλούν την εξουσία στην Ελλάδα εδώ και 33 χρόνια. Τα χρόνια του Χριστού και του Μέγα Αλέξανδρου. Και ως γνωστό και οι δύο ενδόξως στην ηλικία αυτή πάρέδοσαν πνεύμα εις Κύριον!
Μήπως άραγε ήρθε η ώρα και για τις δύο μεγάλες δυνάμεις του Ελληνικού πολιτικού κόσμου;

Μακάρι.

Πάντως ο Ελληνικός Λαός δεν θα κλάψει περισσότερο απ' ότι κλαίει τώρα.

16 Σεπτέμβρη. Ας βάλουμε και κανένα καινούριο στη Βουλή.

Το ψωμί τους αυτοί δεν το χάνουν. Μη φοβάσθε. το δικό μας λιγοστεύει.

ΚΑΜΩΜΑΤΙΑΣ